Zbudowana na przełomie XVII  i XVIII w. na rzucie prostokąta z kamienia wapiennego i potynkowana. Wpisana do rejestru zabytków nieruchomych oraz do rejestru zabytków archeologicznych. Dach ma dwuspadowy kryty papą. Na zewnątrz została częściowo oszkarpowana. W ścianie wschodniej posiada jedno okno. W murze stanowiącym przedłużenie ściany północnej jest zamurowany prostokątny portal cisowy. Od zachodu znajduje się portal barokowy, kamienny, prostokątny, profilowany, zwieńczony gzymsami. Sklepienia są kolebkowe z lunetkami.
 Kaplica z obrazem Matki Boskiej Mijaczowskiej mieściła się w jednej z komnat dawnego pałacu, którego dziedzicem był Joachim Borowski.
W roku 1828 J. E. X. Biskup Woronicz wydał zezwolenie na odprawienie Mszy Świętej J. Z. X. Maciejowi Cichockiemu, Przeorowi Leśniowskiemu.
W 1907 roku właściciel dóbr mijaczowskich, Bauerertz, wyraził zgodę, by kaplica służyła mieszkańcom Myszkowa, a Msze Święte odprawiał codziennie ks. Prefekt Maurycy Jeziorski.
Ks. Jan Wisnieski w swojej książce pt. "Historyczny opis kościołów i zabytków" w 1936 roku pisał: "Od 1911 roku kaplica w Mijaczowie pełniła funkcję kościoła parafialnego w nowopowstającej parafii św. Stanisława, do 8.IX.1924 r., tj. do czasu rozpoczęcia sprawowania liturgii w budowanym kościele". Mimo zaprzestania odprawiania nabożeństw, mieszkańcy Mijaczowa nadal gromadzili się w kaplicy na nieszpory niedzielne, a także na nabożeństwa majowe, czerwcowe i październikowe.

Źródło: U. J. Górski - "Zabytki oraz ciekawostki Myszkowa i okolic", Myszków, 1998r.